umbrie.web-log.nl

Een weblog over Umbrie (midden-Italie)
Het leven in Umbrie ... mijn ervaringen maar ook foto's, informatie over de streek, de dorpjes en gebruiken, leuke restaurants, dorpsfeesten en veel meer.

Bezoek Villa in Umbria voor uitgebreide informatie over vakantie in Umbrie en/of het huren van een vakantiewoning hier.

het theater Umbertide

Vrijdagavond waren we door vrienden uitgenodigd naar een theatervoorstelling te gaan. De man van het stel doet mee aan de voorstelling, zo hadden we begrepen.

We waren precies op tijd en onze vriend stond met twee tickets op ons te wachten bij de ingang. Hij bleek niet mee te spelen, maar achter de coulissen te werken. Er was een kleine loge voor ons gereserveerd. Het theater is heel schattig, klein en hoog (er kunnen 140 mensen in). De voorstelling begon uiteraard 20 minuten te laat, de zaal zat toen bijna vol.

Het opgevoerde stuk bleek een klucht, bedoeld om te lachen. Ik heb me prima vermaakt. Vond de acteurs best goed (het zijn allemaal amateurs) en het stuk zat goed in elkaar. Leuk gedaan allemaal (kan het verder niet goed beoordelen, want ik ga nooit naar theather).

Na de voorstelling gingen we even mee naar het huis van onze vrienden. We kregen een kopje thee met koekjes en zaten nog een hele tijd te kletsen over van alles en nog wat.

We gingen naar huis met een kilo linzen van een klein boertje in de buurt. Daar hadden we het 'ns met hen over gehad. Ze geven ons steeds van alles (groente uit de tuin vooral) en elke keer zitten we te denken wat wij terug zouden kunnen geven. Zodra we hen iets geven, willen zij ons direct weer iets teruggeven. En zo kun je bezig blijven (we zijn dus enorm druk ermee ...).

italiaanse bureaucratie ...

Het is niet het eerste blogje dat ik hierover schrijf. Een thema dat mijn leven af en toe stevig in z'n grip heeft.

Mijn laatste bezoek aan de commercialista (de boekhouder waar je in Italie echt niet zonder kunt): ik kreeg op mijn donder omdat ik niet genoeg facturen bij elkaar weet te sprokkelen. Ik had voor een aantal uitgaven gewoon een bon ingeleverd, maar dat werd niet goedgekeurd en dus mogen die kosten niet worden afgetrokken. Niet alleen dat, ik had een aantal andere facturen meer dan een maand nadat ik ze had ontvangen pas doorgegeven ... er schijnt een nieuwe regel te zijn dat alles binnen een maand officieel moet worden geregistreerd, anders is het niet meer geldig.

Hupsakee ... weer wat kosten die niet langer aftrekbaar zijn. Te laat! De streep erdoor.

De commercialista drukte mij op het hart zo snel mogelijk op z'n minst een factuur voor telefoon uitgaven te produceren (we hebben nu een pre paid van de Coop en doen al een hele tijd met 50 euro). Gelukkig bleek het tijd dat we gingen opwaarderen en vol goede moed ging ik naar de Coop (een grote supermarktketen in Italie).

Na enige heen en weer tussen klantenservice en kassa, bleek dat ik een factuur kon krijgen. Bij de klantenservice zeiden ze dat de kassa dit zou doen en bij de kassa zeiden ze uiteraard dat ze mij bij de klantenservice hiermee konden helpen. Om een lang verhaal kort te maken, had ik een half uur later een factuur in mijn handen (voor die ene factuur waren in totaal 5 vellen papier uit de printer komen rollen en heb ik 4 keer mijn handtekening moeten zetten).

Het lijken kleine dingen. Toch vraag ik vaak geen factuur voor kleine uitgaven omdat het mij veel te veel tijd kost. Dat vind ik dan de moeite niet waard. Dat ik mij daarmee echter in de problemen werk, is nieuws voor mij.

De italiaanse belastingdienst wil blijkbaar dat ik mijn kostbare tijd verdoe aan het vergaren van nutteloze papiertjes. Hoe hard ik ook mijn best doe de dingen zo eenvoudig mogelijk te houden, het ziet ernaar uit dat alles complex en moeilijk moet zijn.

bordje verkeerd om

Een tijdje geleden waren we aan het wandelen. Een stukje langs de Tiber, waar een nieuw pad is uitgezet. Al meer dan een jaar (misschien zelfs al twee jaar inmiddels) vraag ik mij af hoe de route loopt en waar je kaarten ervoor kunt vinden. Langzaamaan begint het echter vorm te krijgen en zijn er bordjes neergezet.

Wellicht is het van de fotos (klik voor vergroting) niet geheel duidelijk, maar een van de bordjes staat verkeerd om. Je kunt dit alleen lezen als je in het bos gaat staan.

Een klein detail (de tocht wordt op zo'n manier een speurtocht, ook leuk!).

paar daagjes Rome

We zijn donderdag naar Rome vertrokken voor wat daagjes 'er tussenuit'. Zaterdag was er een interessante wijnproeverij van natuurlijke wijnen, maar helaas werd vriendje ziek en reden we zaterdagochtend dus maar richting huis ipv richting wijn. Dat was erg jammer.

Verder was het erg leuk in Rome. We hebben veel gelopen, ondanks het slechte weer (veel regen) en we hebben lekker gegeten.

Ristorante Domenico dal 1968 - werd overal aangeraden en was zeker niet slecht, maar kon beter. We aten carciofi alla giudea en carciofi romani (twee manieren om artisjokken klaar te maken in Rome), pasta cacio e pepe en coda alla vaccinara (cacio e pepe is met enkel pecorino romano e peper en coda is staart).

Circolo Culturale 'Sora Margherita' - bij toeval kwamen we hierlangs, in de joodse buurt van Rome ('il ghetto' genaamd). Een heel klein restaurantje met erg goed eten, typisch romaans (dus wederom aten we carciofi en cacio e pepe). Stukken beter dan bij Domenico ... alleen zit je heel krap en ben je binnen een uur weer weg zo snel als alles wordt gebracht. Dat is ideaal voor de lunch maar voor een gezellig etentje 's avonds zou het minder geschikt zijn. Ik zou er heel graag nog 'ns eten, het was meer dan gemiddeld goed.

Super pizza (a taglio, dus je koopt een stukje pizza, je betaalt per gewicht) aten we bij 'Pizzarium'. Deze pizza is gemaakt van zuurdezem. Het hele concept zuurdesem wordt van z'n geitenwollensokken imago bevrijd hier. Ik heb nog nooit zo'n lekkere pizza gegeten (we hadden drie stukken met verschillende dingen erop). Ik zou alleen al voor nog een stukje van deze pizza de reis naar Rome nog 'ns maken. Het ligt ook heel handig, direct bij de uitgang van metrostation Cipro.

Jammer dat we eerder naar huis moesten, maar wellicht gaan we binnenkort nog 'ns terug!

hoeveel dorpsfeesten in Umbrie per jaar

... heel wat!

De Regione Umbria heeft in de afgelopen dagen de resultaten van het onderzoek naar de sagras (dorpsfeesten) in Umbrie in 2008 bekend gemaakt. In het kort:

Totaal aantal sagras: 634

De duur van de dorpsfeesten in Umbrie:
45,3% duurt tussen de 5 en 10 dagen (waarvan 23,3% 10 dagen).
37% duurt tot 5 dagen
18% duurt meer dan 10 dagen.

Wanneer zijn de dorpsfeesten in Umbrie:
77% vinden plaats in de zomer (het meeste in augustus en daarna in juli, juni en september).
De resterende 23% is verspreid over de andere maanden.

Umbrie heeft 92 gemeenten en in 86 daarvan is (minstens een sagra georganiseerd).

Kortom ... als je van een typische italiaanse ervaring houdt dan heb je vele vele mogelijkheden om aan een dorpsfeest mee te doen!

wat is er in Umbrie te doen

Er is een nieuwe website met daarin alle concerten, dorpsfeesten, markten en andere activiteiten die voor bezoekers van Umbrie interessant kunnen zijn:
To do in Umbria

spezzare il maiale

Gisteren hebben we de buren geholpen hun varken in stukken te snijden (spezzare il maiale). Een prachtig moment in Umbrie, afgesloten met een zalig en (veel te) rijk maal.

Hieronder wat foto's in chronologische volgorde (erop klikken vergroot de foto's):

Wat een werk!
Het was verder erg gezellig en we hebben ons ook nuttig kunnen maken. In het slordige dialect uit de streek werden aanwijzingen gegeven en we hebben staan snijden en schrapen en draaien en mixen.
Nou weten we weer echt waar vlees vandaan komt!

snelheidsmeters

Sinds een tijdje staan er in de dorpen hier in de buurt op elke paar honderd meter knal oranje snelheidmeters. Ze zien eruit als hoge afvalemmers, maar dan een stuk dunner. Er flikkeren allerhande lampjes op. Een soort van hoog technologische afvalemmers dus?
(Misschien moet ik er nog 'ns beter naar kijken)!

De snelheidsmeters vallen erg op en dat is fijn, want je vergeet al gauw in dit soort dorpen je snelheid te verlagen. De weg bestond duidelijk al eerder dan de dorpen en de gebouwen zijn dusdanig lelijk dat je graag hard doorrijdt.

Ik stond bij het postkantoor ik de rij. Dit postkantoor is in een zo'n lelijk dorp met snelheidsemmers. Er waren vier vrouwen voor mij die elkaar allemaal kenden. Ditmaal werd er niet geroddeld over mensen, maar over de snelheidsbeperking. De dames vonden het, tot mijn grote verbazing, echt achterlijk dat ze nu niet meer keihard door hun eigen dorp konden scheuren.

Twee van de dames hadden dik ingepakte michelin-mannetjes-achtige pas geboren kinderen op de arm.

Ineens voelde ik me toch weer heel erg buitenlander!

olijven hout

We hadden al jaren een groot stuk olijven hout liggen waar we niets mee konden.
Een paar dagen geleden hebben we geprobeerd dit in de stufa (kachel) te stoppen, maar het pastte niet.

Gisteren waren we aan het zagen en kreeg dit stuk hout er ook van langs, dus vanochtend is het huisje verwarmd met enkel dit blok.

Toen we de kachel opendeden nadat het blok vlam had gevat en zo ongeveer alles rondom de kachel smolt van de hitte, kwam een dikke geur van oude olijfolie de kamer in drijven.

Logisch wellicht, maar ik was verrast.

Iphone reisgids Umbrie

Er zijn iphone apps over Todi en Orvieto (5 euro per app). Hartstikke leuk. Een reisgidsje in je telefoon, waarom niet?

De app over Assisi zou binnenkort uitkomen, las ik in een artikel ergens online.

Ik schreef het bedrijf dat deze apps maakt met de vraag wanneer de Assisi app klaar zou zijn. Ik kreeg direct een email terug waarin ik werd uitgenodigd om de bestaande apps te testen en feedback te geven.

Dat wilde ik graag doen. In zo'n geval lijkt het mij echter gebruikelijk dat ik de app gratis zou mogen bekijken. Ik stelde het bedrijfje dit voor en stuurde daarbij wat commentaar dat ik had naar aanleiding van de testversies die ze online hadden staan.

Ik kreeg een keurige email terug met dank voor mijn commentaar. De rest van de email bestond uit een verdediging waaruit bleek dat mijn (opbouwende) commentaar geheel niet gewenst was.

Dat scheelt (mij en hen) een hoop werk.

Jammer dat de kwaliteit van de apps zwaar te wensen over laat (als ik dat naar aanleiding van de preview tenminste mag constateren ...)!

(niet) eten met de jagers

Gisterenavond zouden we met de jagers gaan eten. Ik was ze 's middags nog tegen gekomen en had bevestigd dat we zouden komen en om half acht op de afgesproken plek zouden staan en zouden bellen zodat een van de jagers ons kon komen halen.

Vol goede moed en nieuwsgierigheid gingen we op pad. Iets over half acht waren we op de afgesproken plek. Ik belde ... het opgegeven nummer was buiten bereik. Ik belde het andere nummer ... ook hier geen bereik.

We hebben even gewacht en gekeken waar auto's die eruit zagen alsof ze van jagers zouden kunnen zijn naartoe reden (de afgesproken plek was een kruising). We besloten de weg te volgen waar een aantal 4x4's in waren geslagen.

Na een tijdje klimmen kwamen we een lange rij auto's van jagers tegen. We vroegen hen of ze wisten waar het etentje was. Dit bleek een andere groep jagers, maar ze kenden onze groep wel en legden nogal vaag uit hoe we er konden komen...

We hebben uiteindelijk ruim anderhalf uur over kleine weggetjes gereden, op zoek naar de jagers. Nergens had de telefoon ontvangst (dus we zaten blijkbaar wel in de buurt).

Uiteindelijk om negen uur gaven we op en reden richting huis. Zodra mijn telefoon weer ontvangst had bleek dat een van de jagers ons tien minuten ervoor had gebeld (we hadden inmiddels ook smssen verstuurd). Die telefoon was inmiddels weer buiten bereik. We stuurden nog een sms waarin we zeiden tot half tien te wachten. Om half tien reden we uiteindelijk echt naar huis, behoorlijk balend en hongerig.

Ze belden toen we bijna thuis waren. Excuses werden aangeboden.

Mijn vragen bleven onbeantwoord: waarom afspreken dat we hen moesten bellen terwijl ze weten dat er geen ontvangst van de telefoon is? Waarom pas om tien uur terugbellen terwijl we vanaf half negen smssen hebben gestuurd waarin we zeiden dat we hen niet konden vinden?

Conclusie: of de jagers zijn onvoorstelbaar dom, of ze hadden niet echt veel zin om ons erbij te hebben die avond. Aangezien zij ons spontaan hebben uitgenodigd, blijft alleen de eerste mogelijkheid over ...

in bellavista

Ik dacht altijd dat 'bellavista' met het mooie uitzicht te maken had.

De laatste tijd staat er in de reklame blaadjes (die ik overigens niet wil, maar toch elke keer krijg) heel vaak bij het eten bv 'aragosta in bellavista'. Dat is een bord met hele kreeft, gedrapeerd op een husaren salade-achtig iets en met groene blaadjes sla eromheen. Zo hebben ze er meer.

Bellavista ... mooi om naar te kijken.

Waarom ook niet?

(als het overigens ook lekker is, zou dat wel zijn meegenomen. Deze bellavista borden zien er alles behalve lekker uit!)

jonge advocaten

Twee van de dames waarmee ik zwem, beiden een paar jaar geleden advocaat geworden en met vele jaren werkervaring al achter de boeg, zijn in de afgelopen maanden voor zichzelf begonnen.

In Italie is het heel gebruikelijk om jonge mensen jarenlang 'stage' te laten lopen en ze nauwelijks te betalen voor het werk dat ze doen. De dames werden zelfs nadat de jarenlange stage voorbij was en ze officieel advocaat waren geworden, zeer slecht betaald terwijl ze lange dagen maakten.

De advocatuur is een voorbeeld, ik geloof dat het bij veel andere beroepen net zo loopt. Ik heb hetzelfde van jonge 'commercialisti' gehoord (een soort van accountants waar je in Italie helaas niet zonder kunt).

Het is de Italiaanse maatschappij in het klein, waarin hierarchie nog altijd zeer belangrijk is en tot op het bot wordt uitgemolken. (als dat een uitspraak is. Zo niet dan snappen jullie allemaal wel wat ik bedoel?).

Misschien is het een goed teken dat deze jonge vrouwen voor zichzelf opkomen en proberen in hun eentje een praktijk op te bouwen. Ik duim voor ze en hoop dat het lukt, maar vraag me af of de bestaande bolwerken hen ruimte zullen bieden.

brilletje

Ik liep een paar dagen geleden over de weg naar ons huis en zag ineens een brilletje op een bord hangen.

Ben benieuwd of de eigenaar van de bril deze hier ooit terug zal vinden!

druk ...

In Umbrie bleef het regenen, maar er zijn geen nieuwe aardverschuivingen (in elk geval niet bij mij in de buurt).
Onze telefoon werkt nog altijd niet omdat er een grote kabel kapot is gegaan bij de overstroming afgelopen woensdag. Het hele dorp zit dus zonder.

Verder bleek een huis waar ik even op pas omdat de eigenaren wat weekjes weg zijn, ook zonder stroom te zitten. Na enige gebel met ENEL (de italiaanse elektriciteitsmaatschappij) bleek dat ook hier een landverschuiving een elektriciteitspaal had meegenomen. Er kwam dezelfde dag nog een enorme generator te staan. Ik was bijzonder onder de indruk van de snelheid waarmee werd gehandeld.

De weg naar dit huis toe was slecht begaanbaar omdat de weg was overstroomd en een dikke laag zachte klei-modder had zich op de weg gevleid. Met flinke vaart lukte het steeds net hier doorheen te komen. Niet ideaal. De buren deden vaak werk met een graafmachine en kwamen graag de weg vrijmaken.

Tussen al deze dingen door, hadden we vrijdag in Fabriano (provincie Ancona) met vrienden afgesproken. Dat werd een super gezellige lunch.

Zaterdagochtend bleken we hier zonder stroom te zitten. De hele vallei bleef donker. Tegen elf uur kwam de stroom gelukkig terug. Je beseft weer 'ns hoe afhankelijk je bent van elektriciteit.

Gisteren was het voor het eerst droog. De dag vloog om tussen een afspraak 's ochtends met de amerikanen, een heel gezellige lunch bij Lerchi in de buurt en direct daarna een etentje hier met de buren. Heel gezellig allemaal, maar misschien net iets te veel op een dag!

landverschuivingen

Gisteren schreef ik over de overstroomde Tibervallei en een 'frana' (dat is als een stuk berg naar beneden komt). De enorme hoeveelheid regen heeft nogal wat schade aangericht.

Net na het schrijven van de blog van gisteren, bleek echter de schade nog vele malen groter:

Inderdaad ... een van de huisjes hier heeft nu een terras dat in de lucht hangt.

Inmiddels is er vanochtend (gisteren was namelijk ook nog een vrije dag in Italie, een soort van sinterklaas feest maar dan in de vorm van een heks) een graafmachine bezig om bovenlangs dit huisje een nieuwe weg te maken zodat de amerikanen hun auto kunnen gebruiken. De frana blokkeert de weg helemaal en we kunnen de hoop modder, steen en bomen niet zomaar weghalen.

Gelukkig is de weg naar beneden inmiddels schoongemaakt. Het blijkt een groot voordeel te zijn dat deze weg naar een belangrijke antenne leidt ...

Afgezien van deze landverschuivingen, hebben we er nog een derde bij. Deze bedekt de weg die ik altijd loop en de jagers rijden er altijd, maar verder gebruiken weinigen het. Misschien maak ik hier nog een foto van ... het is een enorme frana, met hele bomen die gewoon naar beneden zijn gekomen en nu een verdieping lager staan alsof ze daar thuishoren.

De kracht van water ...

veel regen geeft ...

Toch erg fijn bovenop een heuvel te wonen!

Hoewel ... we kunnen nergens heen:

We kunnen wel lopen, maar dan kom je niet erg ver.

bot

Onze hondjes vinden van alles ...

Dit is de onderkaak van een klein wild zwijntje denk ik.

eten met de jagers

Jaren geleden (in 2005) was ik 'ns uitgenodigd bij een groep wildezwijnjagers te komen eten in hun jagershut. Ik schreef er destijds dit vermakelijke stukje over dat overdreven over kan komen, maar het was geheel naar waarheid (ik zou graag zulke dingen uit mijn duim willen kunnen zuigen!).

Op de laatste dag van het jaar 2009 (een paar dagen geleden dus) kwam ik de jagers zoals altijd tegen tijdens mijn rondje hardlopen. Ik vroeg of dit de laatste keer was voor het jaar, maar dat bleek dit jaar niet zo te zijn. De 17e januari gaat de jacht op de zwijnen pas dicht.
(Die zwijnen zullen er ook wel van balen!)

Ik besloot het positieve ervan in te zien en zei tegen de mannen: 'gelukkig maar, dan hebben jullie nog even de tijd om ons een stukje zwijnenvlees te bezorgen'. Beetje brutaal, maar waarom niet! Overlast geven ze meer dan genoeg!

Vanochtend kwam ik een van hen weer tegen en hij hield me staande. Hij wilde mij graag uitnodigen de 16e bij hen te komen eten. Ze maken dan in hun jagershut een speciaal feest omdat de dag erna de laatste dag van de jacht is. Deze groep jagers is niet die van 2005, dus een andere plek en andere mensen.

Ik ben benieuwd.

Het is alvast prettig dat mijn vriend ook mee mag komen!

Gelukkig en gezond 2010!

(deze foto kreeg ik van vrienden die momenteel op katten passen in Italie)

garantiefonds

Al jaren lopen wij, als Villa in Umbria (verhuur van vakantiewoningen in Umbrie), boekingen mis omdat we niet zijn aangesloten bij een garantiefonds.

De reden is simpel, we zitten in Italie en een van de voorwaarden om bij het SGR aangesloten te zijn is dat je een Nederlands bedrijf bent.

De laatste maanden begint dit een steeds groter probleem te worden omdat er afgelopen zomer een aantal keren problemen zijn geweest met bedrijfjes die het geld van klanten in ontvangst hebben genomen, zonder dat er ook echt een huis te huur was.

Velen kiezen er nu dus voor om via de grote, bekende, reisorganisaties te boeken. Keer op keer trekken wij aan het kortste eind.

We hebben al heel vaak gevraagd of de Italiaanse overheid niet iets kan doen om ons te erkennen, maar uiteraard krijgen we geen gehoor.

Ik ben ervan overtuigd dat wij vaak goedkoper zijn en een veel betere service verlenen aan onze gasten, dus juist een reden om wel via ons te boeken. Echter ... hoe overtuig je mensen hiervan die (geheel begrijpelijk) grote twijfels hebben?

Alle suggesties zijn van harte welkom!

wijn van de boer

Het is hier in Umbrie heel gebruikelijk om wijn rechtstreeks van de boer te kopen. Je gaat dan met je eigen flessen naar de wijnboer en krijgt rechtstreeks uit de enorme vaten wijn. Sommige wijnboeren (cantina) hebben echt een benzinepomp staan (met wijn ipv benzine). Anderen vullen de meegebrachte flessen handmatig uit de grote tanks.
De prijs is normaal gesproken tussen 1.50 en 2.00 euro per liter. Soms is het zelfs goedkoper.

Vorige week zaterdag gingen we met een vriend die graag van 'onze' wijnboer wijn wilde kopen, op pad. Na een tijdje met de wijnboer en zijn vader gekletst te hebben, onderwijl hun nieuwe wijn van 2009 proevend, besloot onze vriend het een en ander te kopen. Hij ging even naar zijn auto en kwam terug met dit:

Prachtig natuurlijk!
Daar stonden wij met ons achterlijke plastic containertje ...

De wijnboer wilde direct weten waar dit mandje vandaan kwam. Hij wilde er ook een foto van om een mandenmaker te vragen voor hem ook zo iets in elkaar te draaien (letterlijk). Andere mensen die wijn waren komen kopen stonden het mandje ook uitgebreid te keuren.

Misschien wordt het een nieuwe trend ... als het aan de wijnboer ligt wel!

cappelletti in brodo

Zoals al aangekondigd (pasta maken op oma's manier) gingen de buren cappelletti maken.

Ik kon toevallig die dag echt niet komen, maar mijn vriend had er zin in. Hij maakte een paar foto's (met telefoontje).

Ze zijn een hele dag bezig geweest met het maken van deze kleine pastaatjes. Ze gaan daarna de vriezer in en worden op eerste kerstdag gegeten.

De dag erna gingen ze stug verder met hun taak.

Twee dagen werken met twee personen (plus hulp dit keer) en dit vormt maar 1 van de gerechten die ze met kerst op tafel gaan zetten.

smelten

 

De kou is voorbij, het is nu ineens 10 graden, harde wind en regen.

herfst tegen de avond

Ja ... dat kan natuurlijk niet. Ik bedoel de herfst die haar kleuren bij het ondergaan van de zon zo mooi laat zien. Een paar dagen geleden was dit, de dag voor de sneeuw.

nog wat foto's van de sneeuw

corbezzolo

In Umbrie heb je in een aantal bossen in het wild de zogenaamde 'corbezzolo' staan. Deze bomen komen niet overal in Umbrie voor, maar een berg bij ons in de buurt staat er vol mee.

Wat is er zo bijzonder aan de corbezzolo?

Jawel, deze heerlijke vruchtjes hangen in de herfst vrolijk in de zon te glimmen. Niet veel mensen eten ze, je kunt ze namelijk niet vervoeren. Ze zijn zacht en ik vind ze best lekker. Niet teveel van eten, ze hebben namelijk een weeige smaak.

sneeuw

     

(je kunt op de kleine plaatjes klikken om de grotere foto te zien)

mooi tuintje

Twee kilometers vanaf ons huisje ... een schitterend onderhouden tuin (bij winterzon).

terremoto

Terra betekent aarde.
Moto betekent beweging.

... inderdaad we hadden hier net een kleine aardbeving, 4.2 op de schaal van Richter. Perugia was het epicentrum en ik was in Perugia, maar heb er niets van gemerkt. Ik reed op dat moment denk ik, op weg naar het postkantoor.

In het postkantoor begonnen mensen op samenzweerderig spannende toon te praten over de terremoto. Ik vermoedde dus al wel dat de aarde zich had geroerd.

Thuis werd mij direct gevraagd of het misschien mogelijk was dat er aardbevinkjes voorkwamen in Umbrie. Ja dus.

Ik hoop dat het hier bij blijft!

pasta maken (op oma's manier)

De buren die een eindje onder ons wonen vroegen laatst, na langduring uitwisselen van wetenswaardigheden over eten (waar gaat het in Italie anders over), of wij wilden zien hoe zij met de hand pasta maken.

Dat wilde mijn vriend wel (en ik had het op zich ook leuk gevonden, maar had teveel andere dingen te doen).

De ochtend erop liep hij naar de buren. Nog geen half uur later belde een van de buurvrouwtjes op om te zeggen hoe goed het ging en dat ik absoluut moest komen om foto's te maken.

Hoe kom je onder zoiets uit?

Ik heb maar gezegd dat ik eraan zou komen ... en ben blijven zitten waar ik zat.

Met een schaal verse pasta kwam vriendje weer thuis. In korte tijd had hij een tomatensaus gemaakt en niet lang daarna zaten we een zalig bordje pasta te eten. De zon scheen en we aten buiten.

Fantastisch!

Nu willen de buren alleen dat we ook komen 'helpen' met het maken van cappelletti. Deze cappelletti worden in Umbrie traditioneel met Kerst gegeten. Het zijn hele kleine gevulde pastaatjes.

Erg veel werk.

Toch ook mooi om te zien en verder om wat met de dametjes te kletsen. Ze vinden het fantastisch als je er bent en laten, bijna als kinderen, zien waar ze mee bezig zijn en hoe ze dingen doen. Mocht ik op de cappelletti dag tijd hebben, ik zal mijn fototoestel meenemen!

het kasje

We hebben sinds een tijdje een kas in de moestuin erbij. Het ding heeft al wat forse windstoten kunnen weerstaan, dus we hebben goede hoop dat ie deze winter gaat overleven.

Inmiddels staan er wat verschillende soorten sla in en hebben we zelfs nog rucola gezaaid die prima aan het opkomen is. De kas is niet verwarmd, dus de weerberichten worden met nog grotere interesse dan voorheen in de gaten gehouden. Ook kijk ik nu vaak naar de windkracht die eraan gaat zitten komen, dat deed ik hiervoor helemaal nooit.

Wat foto's (alweer van ruim een week geleden):

wat mistige dagen

Het is nu alweer voor de tweede dag schitterend weer. Straalblauwe lucht en prachtige vergezichten. Dat was een paar dagen geleden wel anders, maar ook dat soort weer heeft zo z'n charme.

We hebben her en der nog wat pepertjes in de tuin staan. Zolang het niet vriest, blijven ze hardnekkig hangen.

speculaas maken

We zijn een beetje laat voor Nederlandse begrippen, maar daar trekken we ons in Umbrie helemaal niets van aan. Sinterklaas komt hier namelijk niet!

Het leek ons een goed idee om dit jaar een aantal italianen uit de 'buurt' een stuk eigengemaakte speculaas te geven. Zo krijgen wij van onze buren de laatste tijd regelmatig eieren en andere dingen (uiteenlopend van een zak mest, echte mest, tot handige latten hout) en ze willen er absoluut niets voor terug. Zo hebben we nog wat mensen die ons groenten geven en anderen geven soms fruit als ze heel veel hebben.

Kortom, wat is er leuker dan gevulde speculaas maken en weggeven.

Dat hebben we geweten!

We hebben afgelopen zondag zo'n twee uur in de keuken gestaan om alle kruiden te malen die door het deeg moesten. Het deeg en de marsepein moesten een dag in de koelkast blijven staan en eergisteren hebben we er twee hele grote gevulde speculazen van gemaakt.

Vandaag hebben we er veel te veel van gegeten. Het is zalig geworden en je blijft er dus niet makkelijk vanaf. Ben wel benieuwd wat de italianen ervan vinden!

kleur wederom

varkensoren

Gisteren waren we heel even bij de slager. We komen er zelden en de dochter van de slager die vaak meehelpt in de winkel vroeg dan ook (voor de zoveelste keer) hoe lang we deze keer in Umbrie zouden blijven. Ik legde maar weer 'ns uit dat we hier permanent wonen, maar niet veel vlees eten. Ze knikte begrijpend en ik vroeg me af of ze het over twee maanden wellicht weer zou gaan vragen.

Voor ons was een dame die alleen varkensoren wilde.

Ik lette niet erg op en dacht dat dat de term was voor een bepaald stuk vlees of zo.
Toen ik na een tijdje weer naar de slager keek die met de varkensoren bezig was, zag ik een joekel van een oor op de toonbank liggen. Zolang die oren aan een varken vastzitten lijken ze echt niet zo groot!

Ik vroeg, nieuwsgierig als altijd, waar italianen varkensoren voor gebruiken.

De dame die het oor had gevraagd zei direct 'oca in porchetta' (dat is een soort gevulde gans en het oor is deel van de vulling). Vervolgens begonnen andere klanten en de slager zelf zich er ook mee te bemoeien en kregen we direct allemaal tips en adviezen hoe we een varkensoor moeten kokenen hoe zalig die oren zijn.

Er werd vooral uitgebreid stilgestaan bij de combinatie met bonen (een beroemd gerecht in Umbrie is 'fagioli con le cotiche', hetgeen bonen met varkenshuid is). Iedereen in de slagerij was het eens over het feit dat fagioli con l'orecchio veel lekkerder was.

Je denkt dan toch echt dat je een oor wordt aangenaaid.

Maar binnenkort gaan we het 'ns proberen.

Umbrie in december

Sinds ik zoveel mogelijk uit probeer te vinden over de verschillende dingen die er te doen zijn in Umbrie om die op twitter te zetten, ontdek ik van alles. Zo staat Umbrie nu in het teken van de Kerstmarkten overal.

November is echt de maand van de olie en truffels, en december staat geheel in het teken van de naderende kerstdagen.

Een greep uit mijn twitter feeds:

• Gubbio Chistmas tree (the biggest in the world) will be lit on 7 December between 19 and 20 hrs with flag throwers and more entertainment.
• Christmas market in Castel Rigone on 5, 6, 7 and 8 December from 14.30 to 19.00 hrs in the city centre (en daarna elk weekend van december voor Kerst).
• Market and show of handcrafted amazonian objects daily up to 11 January in the Oasi di Sant'Antonio, Via canali n.14, Perugia. Free entry.
• Perugia Christmas market, every day from 10 to 20 hrs in Piazza del Circo. Many stands with locally produced goods and lot's of gift ideas.
• Expo Regalo (gift tradeshow) from 5-13 December in the Fiere di Bastia Umbra. Weekdays 15-23 hrs, weekends 10-23 hrs. Free entry.
• Christmas market from 29/11 to 6/1 (2010) in Piazza del Comune, Passignano sul Trasimeno. Many gift ideas and locally produced items.

Er zijn nog veel meer markten natuurlijk, maar dit is om een idee te geven.

Verder begint vandaag het Umbria Gospel Festival, Soul Christmas. In allemaal plaatsjes rondom het trasimeense meer.

Ook hebben we het Jazz festival in Orvieto, Umbria Jazz Winter van 30/12 tot 3/1.

Verder hebben we Terni in Jazz (dat is al in Oktober begonnen en gaat tot eind december door).

Tot slot stikt het letterlijk van de beroemde 'presepi' (kerststallen). Artistieke presepi, levende kerststallen, heel katholieke, monumentele stallen, enzovoorts.

Kortom ... van alles te doen in Umbrie!

truffels beoordelen

Een maand geleden ongeveer kreeg ik een bijzondere email.

Een zeker meneer had mijn blog over truffels gelezen en mij naar aanleiding daarvan een email gestuurd. Hij had er wat foto's bijgedaan van truffels en vroeg of die truffels goed waren en wat ik dacht dat ze waard waren ...

Ik vond het erg grappig (met alle respect voor die meneer uiteraard, mocht hij dit nu toevallig weer lezen omdat het weer over truffles gaat ...). Truffels zijn bij uitstek slechts te keuren op hun geur. 

Tutti in Pista

De Regione Umbria heeft het plan opgevat om op drie plekken in Umbrie, te weten Monte Cucco, i Monti Sibillini en de Valsorda, kleine ski-oorden te gaan maken. Er komen ski pistes die met elkaar verbonden zijn zodat toeristen een leuk dagje gevarieerd kunnen skieen.

Het project heet: 'Tutti in Pista'.

Ik ben erg benieuwd hoe lang het gaat duren voor de eerste skilift open gaat in deze nieuwe skigebieden in Umbrie.

3 dagen Umbrie - Umbrie pakketten

Even wat reklame voor ons en Umbrie ...

Wil je 3 dagen in Umbrie doorbrengen in een luxe appartement in een prachtige omgeving middenin het heuvellandschap van Umbrie? We hebben nu een speciale aanbieding bij het vakantiehuis 'Bellissima Locanda'. Dit is een schitterende plek en een nieuw concept dat het midden houdt tussen appartementen te huur en een luxe hotel, met restaurant, wine bar en zelfs een 'cigar club'.

De verschillende mogelijkheden voor deze drie dagen staan beschreven in de volgende pdf files (in het engels):

Umbrie: Golf & Gourmet

Umbria in Tavola

Ongewoon Umbrie

restaurant in Trevi

Gisteravond hadden we met vrienden in Trevi afgesproken. Een jongen hier in de buurt die erg lekkere wijn maakt (op natuurlijke manier, dus zonder toevoeging van gisten, sulfiet en wie weet welke andere dingen je bij wijn kunt gooien om een gestandaardiseerd eindprodukt te krijgen) had ons aangeraden naar Gustavo te gaan. De eigenaar is een goede vriend van hem.

Dat bleek een heel goede beslissing.

We zaten in een gezellig restaurant, zeer vriendelijke bediening, bijzondere wijnen en ... het eten was buitengewoon goed. De prijs was uitstekend (een compleet menu 'degustazione', dus om van alles te proeven, was 25 euro pp en met wijn erbij waren we uiteindelijk 35 euro pp kwijt).

Een echte aanrader dus! Jammer dat Trevi bijna een uur rijden is voor ons.

schildpadden opvangcentrum

Hier keek ik nou 'ns echt van op.
Aan het trasimeense meer is een opvangcentrum voor schildpadden. 'Asilo per tartarughe'.

Wat blijkt? Ouders van vele italiaanse kinderen kopen op allerhande markten een leuke (?) schildpad. Deze voortijdelijke beestjes komen uit Louisiana (USA). Ze schijnen de lokale trasimeense schildpad geen goed te doen als ze door haar verveelde eigenaren, na een paar maanden naar de schildpad gekeken te hebben, in de natuur worden losgelaten.

In Sant'Arcangelo, een dorpje van 900 inwoners aan het Trasimeense meer, is nu een schildpadden oase. In de zomer hebben ze ruime plek buiten en in de winter een lekker verwarmd badje binnen.

De amerikaanse schildpad die hier in Umbrie nu een mooi plekje heeft gevonden, is aan het uitsterven. De handel in deze bizarre, hebzucht opwekkende beestjes, die uiteindelijk als speeltje zo afschuwelijk tegenvallen, is gelukkig al jaren aan banden gelegd.

herfst

Vond het een mooi contrast.
De zwarte mens (inclusief onderscheidingen) tegen de warme herfstkleuren van de natuur.

video vakantiehuizen

Ik ben begonnen, eindelijk (!), aan het editen van de video's die ik het afgelopen seizoen heb gemaakt van een aantal vakantiehuizen.

Het resultaat is OK, maar de kwaliteit van de opnames laat ernstig te wensen over helaas. Echter, ik ben toch wel tevreden omdat zo'n video al met al een duidelijker beeld geeft dan foto's alleen.

Ik heb een You Tube pagina voor 'villa in umbria'. Ben je nieuwsgierig, of wil je een beetje wegdromen bij de landschappen van Umbrie (allemaal met zwembad ...) kijk hier 'ns naar!

goedkope olijfolie

De moed zonk mij in m'n schoenen toen ik vorige week, bij een van mijn steeds zeldzamer wordende bezoekjes aan de lokale supermarkt, het volgende zag:

5 liter nieuwe olijfolie, 'extra vergine'. De prijs: 12,50 euro. Dat is 2,50 euro per liter!!!

Even terugrekenen (onze eigen nieuwe olijfolie haalden we niet lang geleden trots op van de frantoio) ...
We hebben hier op onze heuvel in Umbrie (niet van ons helaas, maar bij wijze van spreken, we passen er op) zo'n 40 bomen in twee dagen geplukt. Afgelopen winter hebben we weken staan snoeien met ons tweetjes en tussendoor moesten de velden ook nog gemaaid worden om de bomen onkruid vrij te houden.

Al dat werk voor ongeveer 55 liter olie ... dat wil zeggen voor het teleurstellende bedrag van (in supermarkt aanbieding termen) 137,50 euro. Alleen het persen van onze olijven was al 80 euro.Blijft er dus aan 'loon' over: bijna 60 euro.

OK, toegegeven, onze olie is vast beter dan die van 2,50 euro per liter (er staat nergens op deze flessen waar de olijven vandaan komen en ze zijn zeker niet handgeplukt en biologisch al helemaal niet). De olijfbomen hier rondom ons huisje zijn prachtig om te zien en hebben zoiezo, om mooi te blijven, hun jaarlijkse snoeibeurt nodig.

Maar ... het zal duidelijk zijn: je eigen olijfolie maken is echt niet veel meer dan een dure hobby.

truffels voor de kenner

Dit weekend aten we bij vrienden in Citta di Castello. Altijd erg gezellig en heerlijk. Ze hadden een kip gemarineerd en die grilden ze op het vuur in hun open haard. Zalig.

We hadden het op een gegeven moment over truffels naar aanleiding van ons bezoek aan de truffel markt twee weken geleden. De gastheer komt uit Citta di Castello en zijn vader was, toen hij nog leefde, een fervent truffel jager.

Waar onze gastheer zijn truffel nu kocht?

Hij eet nooit meer truffel, heeft hij geen behoefte meer aan omdat hij in z'n jeugd zo vreselijk veel truffel heeft gegeten. Daarnaast denkt hij niet aan zulke goede truffels te kunnen komen als zijn vader thuisbracht. Vers uit de grond, gered uit de bek van de hond die de truffel vond.

Zijn slotopmerking over truffels was dat je de gewone zwarte truffel eigenlijk niet moet eten. Het is zinloos zei hij. Die zwarte truffels hebben absoluut geen smaak. Zijn vader 'jaagde' enkel op witte truffel.

Onze gastheer, grootgebracht op witte truffels, kan het weten. Binnenkort dus maar 'ns ergens witte truffel eten. Daarna kan ik erover meepraten (een beetje dan).

Chocolade tortellini

In een kookblad dat ik plotseling kreeg toegestuurd, vol recepten en ideeen voor de komende kerstdagen, zag ik een advertentie voor tortellini van chocola. Je hoeft ze alleen te koken en er een saus bij te bedenken en je hebt een 'dolce'.

Pikzwarte tortellis.

Het deeg is gemaakt van meel en cacaopoeder en de vulling is van chocolade en hazelnoten. Mij lijkt het leuk zoiets thuis te maken, maar ik denk niet dat het er ooit van gaat komen. Misschien ga ik dus 'ns een pak hiervan kopen, maar ben toch bang dat het erg tegenvalt. Die pakken gevulde pasta zijn zelden lekker.

In de advertentie stonden 6 manieren om deze chocolade pasta mee op te dienen. Je kunt de pastas even frituren en met aardbeien serveren (aardbeien in december???). Je kunt ze ook koken en daarna in boter even braden en op een saus van gesmolten witte chocolade met stukjes kokos leggen. Verder met sinaasappel siroop of ijs en suiker, ook is er een gewaagdere versie met rode peper en tot slot kun je ze flamberen met in rum geweekte rozijntjes.

Voor de liefhebbers ... de ravioli / tortelli worden gemaakt door het merk Giovanni Rana.

grijs in laagjes

Je hebt van die dagen ...
Heuvels zijn toch wel erg mooi om te zien. De kleuren die verder weg altijd minder fel zijn. Zelfs een grijze half mistige dag is prachtig.

meevaller tje

Toevallig las ik ergens in het nieuws dat Perugia de minst dure plek is in Italie om in een supermarkt boodschappen te doen.

Jippie!

Bij nadere lezing van het artikel blijkt het om relatief kleine bedragen te gaan. De duurste plek is Aosta met 52 euro per week (om aan 2300 calorieen per dag te komen, hetgeen als gemiddelde is genomen voor een volwassene) en Perugia is het minst duur met 38 euro per week.

(helaas ga ik nauwelijks naar de supermarkt ...)

uit eten Anghiari

Anghiari ligt net over de grens van Umbrie, in Toscane (provincie Arezzo). We hadden al bijna een jaar het plan hier 'ns te gaan eten, hoewel het 50 minuten rijden is. Best ver.

Afgelopen maandag moest ik toch in de buurt zijn, dus reserveerden we bij Da Alighiero.

Het bleek een goede keus. We hebben prima gegeten en tot grote verrassing stond er zelfs super brood op tafel. Na de maaltijd kwam de kok even uit de keuken en haar accent deed mij vragen waar ze vandaag kwam (Frankrijk of Duitsland?). Het bleek Duitsland te zijn, maar ze woonde al ruim 20 jaar in Italie.

Dat verklaarde natuurlijk het heerlijke brood (deels zuurdesem) en wellicht ook de lichtere gerechten, nergens teveel zout (normaal is in Umbrie bijna alles aan de zoute kant), alles fris, eenvoudig maar (eigenlijk moet ik in plaats van 'maar' 'en' zeggen) lekker.

Jammer dat de man die ons bediende (ik vermoed dat dit haar man is) op het onbeschofte af was. Hij had overduidelijk een slecht humeur, in elk geval richting ons tafeltje wel. Dat was storend, om het maar vriendelijk te zeggen.

Ondanks de vervelende vent zou ik, mocht ik in de buurt zijn, zeker nogmaals bij da Alighiero gaan eten. De duitse kok maakte het gerdag van haar onbeschofte man bijna goed.